با توجه به اين‌كه بيش فعالي كودكان در سنين دبستان و پيش دبستاني نمود مي‌كند،والدين آن را به حساب بهره هوشي پائين گذاشته و از اقدامات درماني خودداري مي‌كنند.اين اختلال 3تا 7 درصد كودكان را مبتلا مي‌كند.اختلال بيش فعالي از سنين 3 الي 4 سالگي شروع و در سنين دبستان شناخته مي‌شود و عموما"سير بيماري در سنين بلوغ كاهش مي‌يابد.

كودكان بيش‌فعال معمولا" از ميزان هوش خوبي برخوردارند ولي به دليل مشكلات رفتاري و اختلال در تمركز،عملكرد تحصيلي خوبي ندارند.اما عدم آگاهي از اين موضوع تبعات بدتري از نظر روحي برايشان به همراه دارد،زيرا احساس عدم ارزشمندي و عدم اعتماد به نفس مي‌كنند.آنها قادر نيستند به راحتي در مكاني آرام بنشينند . به دليل كم بودن دامنه توجهشان معمولا" سر كلاس درس نسبت به حرف معلم بي‌توجه بوده و در انجام تكاليف مدرسه دقت لازم را ندارند،به جزئيات مسائل كمتر اهميت مي‌دهند،مرتب وسايلشان را گم مي‌كنن و در مجموع فراموشكارند.

كودكان بيش فعال هنگام پاسخ دادن به سؤال طرف مقابل بدون صبر و حوصله جواب مي‌دهند،هنگام بازي در نوبت و انتظار قرار نمي‌‌‌‌گيرند،حرف ديگران را قطع كرده و در كار ديگران دخالت مي‌كنند و سر كلاس درس نظم را برهم مي‌زنند.

به عقيده متخصصان كودكان بيش‌فعال بايد از مصرف غذاهاي شيرين،تند و كافئين‌دار به دليل تحريك‌پذيري آنها اجتناب و مصرف آنها را به حداقل برسانند.كودكان بيش‌فعال به دليل عدم تمركز در دروس و حركات زيادي كه دارند در معرض تنبيه،تحقير و سرزنش قرار مي‌گيرند و در نهايت دچار عدم اعتماد به نفس مي‌شوند.