| تبليغات | X |
 دوره ابتدايي پايه ي درسي و اخلاقي هر کودکي است . در اين دوره شالوده و پايه ي رفتاري و درسي دانش آموزان ساخته مي شود . پس بياييد يا نگرشي عميق و مخصوص به اين دوره ي مهم براي فرزندانمان آينده اي سالم و زيبا بسازيم .
پست الکترونیک آرشیو مطالب آرشیو مطالب
هفته چهارم اردیبهشت 1387
هفته سوم اردیبهشت 1387 هفته دوم اردیبهشت 1387 هفته سوم فروردین 1387 هفته اوّل اسفند 1386 هفته چهارم بهمن 1386 هفته سوم بهمن 1386 هفته دوم بهمن 1386 هفته اوّل بهمن 1386 هفته چهارم دی 1386 هفته سوم دی 1386 هفته دوم دی 1386 هفته اوّل دی 1386 هفته چهارم آذر 1386 هفته سوم آذر 1386 هفته دوم آذر 1386 هفته اوّل آذر 1386 آرشیو موضوعی
پیش دبستانی
اول ابتدایی دوم ابتدایی سوم ابتدایی چهارم ابتدایی پنجم ابتدایی خاطرات من امتحان و ارزشیابی روان شناسی کودک و نوجوان آموزش بهداشت در مدارس اصول و روشهای تدریس پرورشي و تربيتي معلم پژوهنده(اقدام پژوهي) آموزش و پرورش سایر کشورها نظام پيشنهادات اخبار آموزش ابتدایی تکنولوژی آموزشی تازه های پژوهش بازيهاي پرورشي تقويم و ساعت
لوگوي من
پیوندها
وزارت آموزش و پرورش
سازمان آموزش و پرورش استان يزد شبكه اطلاع رساني رشد دفتر انتشارات كمك آموزشي مدرسه اينترنتي تبيان شبكه آموزش هفته نامه نگاه پرسش مهر 8 متن كتابهاي درسي دوره دبستان دبرخانه شوراي عالي انقلاب فرهنگي نظامهاي آموزشي كشورهاي جهان پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش كانون پرورش فكري كودكان و نوجوانان كانون پرورش فكري كودكان و نوجوانان(يزد) خبرگزاري پانا نظام آموزشي كشورهاي جهان بانك وبلاگهاي آموزشي كشور ترانههاي كودكان :: قالب ساز :: پیوندهای روزانه
آمار وبلاگ
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها: RSS
موسيقي
|
خانه دوم خانه دانش
شيوه هاي نوين تدريس،آموزش بهداشت،پرورشي و...(دوره ابتدایی) چرا نماز را به عربي ميخوانيم؟
نماز راز و نيازي است كه رموز آن تنها بر خدا و بندهاش پيداست و عبادتي است سرشار از عشق و محبت كه از وجود پاك انسان به بهترين معشوق جاودانهي عالم ابراز ميشود و لحظهاي از سجده كردنش در مقابل بيكران نور و عظمت جهان را يكپارچه غرق در تماشاي تواضع خويش به بينهايت عالم هستي ميگذارد و مجذوب و مطيع خويش ميسازد و به راستي چه فرقي دارد كه به چه زباني و با چه بياني عشق را به او هديه كنيم؟ مهمتر اين است كه با كلام قلبمان ستايش كنيم كسي را كه شايستهي ستودن است و كسي كه ترانهي سرور را چون ستوني محكم در دنيا پايدار ساخت بلبلان را در آهنگ دلكش طبيعت ترانهساز نمود تا سرود عشق را هر زمان به يادآور شود و سرشت خويش را هرگز فراموش نكنيم. اما چرا نبايد همچون ساير مخلوقات با زبان سادهي مادرزادي خويش، خداوند را ستايش كنيم و لذت ستودنش را با بيان خويش تجربه كنيم؟ گرچه تفاوتي ندارد اما همهي اينها سوالاتي هستند كه ناخودآگاه بر ذهن كنجكاو ما ظاهر ميشوند و ما را به كاوش وا ميدارند. آيا اين درست است كه بپنداريم، نماز چون به زبان عربي است پس تنها براي اعراب است و درخصوص آنان اين فرمان، بايد اجرا شود و تنها اعراب ميتوانند مسلمان شوند، نه مردمي مانند ايرانيان كه خودشان پيامبر و ديني جداگانه داشتهاند؟ يا اينكه بپنداريم كلام الهي عربي است و خداوند عربي را ساير زبانها برتر ميداند و با توجه به معجزهي دو عالم عربي را از زبان او تصور كنيم؟ در اين صورت چرا همهي جهان، عرب زبان نشدند و يا عربي زبان رسمي جهان نشد. اگر ميدانستند، چرا همه مردم جهان مسلمان نشدند؟ در غير اين صورت اگر بين زبانها تفاوتي نيست و عدل در جهان حكمفرماست، چرا نتوانيم همان جملات نماز را به زبان خودمان تكرار كنيم تا مفهوم آن را بهتر بشناسيم بلكه با چشم باز و قلبي سنجيده به مهماني خداوند برويم؟ نماز با هر زباني كه باشد، باز همان معنا را براي ما ميدهد و مقدس است و همان معناي دوستداشتني عشق و ايمان و احساس وصفنشدني پرواز را به انسان اهدا ميكند. چون معجزه خداوند به عربي نازل شده است پس بهتر است ستايشش نيز به همان زبان و طبق همان آداب باشد تا ابراز احساسي شود به او و احترامي باشد به معجزهاش. اين فقط ما هستيم كه بايد با نماز مأنوس باشيم و تنها در آن صورت است كه ميتوانيم آن را صحيح و درست درك كنيم و زبانش را با دل بياميزيم و معنايش را با جان بخريم، آنگاه به درستي كلامش پي خواهيم برد. منبع:هفته نامه نگاه |+| نوشته شده توسط علي زارع زرديني در چهارشنبه پنجم دی 1386 ساعت 1:40
|
| عناوین آخرین مطالب ارسالی |
